ناخدای عاشقان

از شمع 3 چیز اموختم.

نوشته شده توسط محمدرضا منصفی در 88/06/07 ساعت 18:22 موضوع | لينک ثابت

آهای بند گان پاکنها د مژده با د که به مهمانی خدا فراخوانده شده اید .

ای آنکه نگه دوخته بر بزم خدایی

خوش باش بر این شیوه که نور دل مایی

پیداست از این حال که دلداده اویی

زیباست چه بسیار که از خویش رهایی
نشنیده ای آیاکه زند جارچی عرش

گلبانگ, که بازای, که مهمان خدایی
ماه رمضان آمده و مائده بر پاست

دعوت همگا نیست چرا زود نیایی
آن به که زهر خوان دگر چشم بپوشی

زیباست بر افطاز خدا لب بگشایی
غافل منشینید که در عرش خبر هاست

چتری به سر آرید که فری است همایی
خوان کرمش مائده هردو جهانست

آن به که بر این سفره گسترده در آیی
گاهیست به پدرام چرا قدر ندانی

ماهیست همه بدر چرا ماه نپایی
یک شب که بمقدار به عمریست برابر

آنرا زچه هر سال به عمرت نفزایی؟
خیل ملک آید به سلام تو در این شب

حیف است که بر خاک تو رخسار نسایی
آرند و د مانند به هر روح روانی

آیند و رسانند به هر گوش ندایی
تا صبحد مان پیش تو مانند به تکریم

هر لحظه به سازی و نوازی و نوایی
تنها نه فقط قدر تو تقدیر نمایند

برای خواندن بقیه این شعر زیبا 

بر درد دلت میرسد از غیب دوایی
گیرند به تکلیف تو ازحور کنیزی

بخشند به تشریف تو از نور قبایی
جویند به رضوان تو در قرب مقامی

سازند به تمکین تو در خلد سرایی
بر ره سپران مژده همین بس که به فرجام

با روزه برد راه سپر راه به جایی
دعوت که به مهمانی قرب است عزیزان

آن کس بپذیرد که بر او نیست ریایی
ناظم نه طمعکار سراید غزل اما

هر گفته برد اجری و هر کرده جزایی

نوشته شده توسط محمدرضا منصفی در 88/05/31 ساعت 10:31 موضوع | لينک ثابت

بی تو بودن کار من نیست

تا دلت نرفته برگرد

غم با من زاده شده ، منو رها نمی کنه

نوشته شده توسط محمدرضا منصفی در 88/05/23 ساعت 19:37 موضوع | لينک ثابت

صبر کن عشق زمین گیر شود بعد برو

یا دل ازدیدن تو سیر شود بعدبرو

ای کبوتر به کجا؟ قدر دگر صبر بکن آسمان پای پرت پیر شود بعد برو

نازنینم تو اگر گریه کنی بغض من نیز می شکند

خنده کن عشق زمین گیر شود بعد برو

یک نفر حسرت لبخند تو را میدارد صبر کن گریه به زنجیر شود بعد برو

خواب دیدی شبی از راه سوارت آمد باش ای نازنین خواب تو تعبیر شود بعد برو ...

نوشته شده توسط محمدرضا منصفی در 88/05/13 ساعت 16:46 موضوع | لينک ثابت

نوشته شده توسط محمدرضا منصفی در 88/05/07 ساعت 16:10 موضوع | لينک ثابت

به من گفتی كه دل دریا كن ای دوست، همه دریا از آن ما كن ای دوست، دلم دریا شد و دادم به دستت، مكش دریا به خون پروا كن ای دوست

با غرور بی دلیلت منو آزار نده
به منه خسته و بی حوصله هشدار نده
بزار این سکوت سنگین به شکستن نرسه
به خودت تو بیش از این زحمت اقرار نده
به خدا من خودم رفتنیم
واسه دیگران تو شمعی
واسه من خاموش و غمگین
برای خودی تو دردی
واسه غریبه تسکین
واسه دیگران حقیقت
واسه من عین سرابی
برای همه ستاره
واسه من مثل شهابی
وقت و بی وقت لحظه ها رو به دلم زهر نکن
بیا و این دم آخر صحبت از قهر نکن

بیا و این دم آخر صحبت از قهر نکن

بخدا من خودم رفتنیم

به خدا

به خدا ...

نوشته شده توسط محمدرضا منصفی در 88/05/04 ساعت 14:11 موضوع | لينک ثابت

در دنیایی که چشمانت را

به جرم اشک عاشقی کور می کنند

اشکت را در دل بریز

و عشقت را در قلبت پنهان کن

نویسنده:س.میرزایی

منبع وبلاگ:http://oghyanoose-atefeh.blogfa.com/

نوشته شده توسط محمدرضا منصفی در 88/05/02 ساعت 20:48 موضوع | لينک ثابت

نوشته شده توسط محمدرضا منصفی در 88/05/01 ساعت 23:41 موضوع | لينک ثابت

اون که نخواست پیشم باشی خودش باید صبرم بده

خدا گرفتی عشقمو جواب قلبمو بده

من دلم تنگ کسیست که به دلتنگی من می خندد

باور عشق برایش سخت است ...

ای خدا باز به یاری نسیم سحری

می شود آیا باز دل به دل نازک من بربندد ...

نوشته شده توسط محمدرضا منصفی در 88/04/31 ساعت 21:8 موضوع | لينک ثابت

انگار ولگرد شده بودم به جستجوی نشانی ات به تمام جهان سر زدم اما نبودی به دور رفتم حتی به سرزمین خوشبختی در افسانه های پدربزرگ كه حقیقت نداشت هیچ كس نبود انگار تو هم ولگرد شده بودی

تو را هیچگاه نمی توانم از زندگی ام پاک کنم چون تو پاک هستی می توانم تو را خط خطی کنم که آن وقت در زندان خط هایم برای همیشه ماندگار میشوی و وقتی که نیستی بی رنگی روزهایم را با مداد رنگی های یادت رنگ می زنم

نوشته شده توسط محمدرضا منصفی در 88/04/30 ساعت 20:29 موضوع | لينک ثابت